EM magazine 19 is er!

      Geen reacties op EM magazine 19 is er!

EM magazine 19 is van de persen gerold!

Deze ‘bijenspecial’ is maar liefst 60 blz dik en staat weer boordevol inspirerende prachtige artikelen, o.a.:

  • bijenspecial: bijen voor dummies
  • bijenspecial: de bijen-verdwijnziekte of CCD
  • bijenspecial: hoe EM de bijensterfte kan tegengaan
  • Thuis in Tokyo Bay, EM herstelt een verloren heimat
  • Gezond zout, alles wat je wilt weten over EM-zout
  • Patronen van energie, de extreme efficiëntie van biodiversiteit

Voor wie nog geen abonnee is:
Een abonnement bedraagt 20 euro (25 euro buiten de Benelux)
en is tevens steunend. Geldig voor een volledig jaar vanaf inschrijvingsdatum.
Gelieve bij overschrijving naam en adres van de abonnee te vermelden!

VDK BANK IBAN: BE71 8916 9402 1569 BIC: VDSPBE91

​​​​​​​Alvast bedankt voor jullie steun door abonnee te zijn (of te worden).

Voorproefje? Losse nummers zijn te bestellen bij EMwinkel.nl: https://www.emwinkel.nl/product/em-magazine-no-19/

 

De bokashi-keten als natuurlijke verbinding tussen land en stad

Van maaisel uit de buurt de meststof bokashi maken en die toepassen op de bodem van zijn bedrijf. Dat was het idee van Jeroen van der Kooij van biologische rundveehouderij Rust-Hoff in Maasland. Nu gaat hij een volgende stap zetten: mensen uit de stad en uit de regio aan zijn bedrijf en de natuur verbinden door het opzetten van een keten voor bokashi.

Bokashi is een vorm van fermenteren van organisch materiaal. Het organisch materiaal wordt samen met klei en enzymen luchtdicht verpakt. Tijdens dat proces komen geen CO­2 of andere gassen vrij, in tegenstelling tot composteren. Gemeenten, Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en het Waterschap gaan maaisel aanleveren van gebieden uit de directe omgeving van de boerderij. Jeroen van der Kooij maakt er bokashi van, die weer gebruikt wordt in de regio. Als meststof op het land, maar ook in het openbaar groen van omliggende steden, in volkstuinen en in particuliere tuinen. Daarbij gaat hij ook maatschappelijke meerwaarde creëren.

Bokashi (Bron: Sabine van Rooij)

Door mensen uit stad en land te betrekken in de bokashi-keten worden ze zich bewust van de natuurlijke kringloop en kunnen ze er actief aan bijdragen. Ook gaat hij kwetsbare mensen in de samenleving de mogelijkheid bieden om mee te werken in de bokashi-keten. Het innovatienetwerk ‘Midden IN Delfland’ ondersteunt hem om zijn idee ten uitvoer te brengen. Sabine van Rooij van Wageningen Environmental Research (WENR) begeleidt hem daarbij.

Behoefte aan milieuvriendelijke mest

Jeroen is al jaren kringloopboer, weidevogelboer en beheerder van een deel van het vogelreservaat in de Aalkeet-Buitenpolder. Hij maakt bokashi van de mest van zijn koeien en maaisel uit natuurgebieden. Hij hoopt daarmee de bodemkwaliteit te verhogen en de weidevogels een handje te helpen. Door het maken van bokashi bouwt hij contacten op met mensen die organisch materiaal over hebben, zelf bokashi maken, of juist milieuvriendelijke mest nodig hebben, zoals natuurbeheerders, groenbeheerders, stadstuinders en stedelingen. Hij heeft subsidie gekregen om zijn stal zo aan te passen dat hij de mest makkelijk kan verzamelen voor het maken van bokashi. En hij heeft een groepje mensen om zich heen verzameld voor het opzetten van een ‘maatschappelijke bokashi-keten’. Van Rooij: “we zoeken nog partijen in de regio die zich willen aansluiten. Met name ook afnemers van de lokaal geproduceerde bokashi.”

Jeroen van der Kooij bij zijn eerste bokashi-proefhoop (Bron: Fabiënne van Grunsven)

Nog weinig gegevens

Voorstanders roemen bokashi als goed voor de bodem en het bodemleven. Er is echter nog zeer weinig onderzoek gedaan naar de effecten van bokashi. “We zouden dit experiment graag met onderzoek versterken”, zegt Sabine van Rooij van WENR. Her en der in het land worden boeren enthousiast en gaan zelf aan de slag met het maken van bokashi, maar er zijn weinig gegevens die de ervaringen van boeren kunnen onderbouwen, laat staan dat de uitkomsten bij de diverse boeren kunnen worden vergeleken. “Graag zou ik met bodemkundigen en studenten kijken of het echt voordeel heeft voor bodem en biodiversiteit.” Het project Midden IN Delfland heeft wel financiering voor begeleiding van de experimenten, maar niet voor onderzoek.

Jeroen van der Kooij doet overigens ook mee met de experimenten ‘Mobiele Zuivelinstallatie’ en ‘Honey Highway’. In het kader van dat laatste experiment heeft hij bloemen gezaaid ten bate van bestuivers.

Midden IN Delfland is een initiatief van de gemeente Midden-Delfland, Provincie Zuid-Holland en Integrale Ontwikkeling tussen Delft en Schiedam. Het netwerk is in 2017 opgestart om de landbouw en het landschap van Midden-Delfland duurzamer te maken en de stad-landrelatie te versterken. Boeren en stedelingen worden uitgedaagd om samen experimenten op te zetten om duurzame vernieuwingen uit te proberen en leerervaringen te delen. Een van de inmiddels 14 experimenten is het experiment met de lokale bokashi-keten.

Tekst: Judith Westerink en Sabine van Rooij, WENR en Midden IN Delfland
Foto’s: Fabiënne van Grunsven, Imagro; Sabine van Rooij

Onze bron: https://www.emnatuurlijkactief.nl/de-bokashi-keten-als-natuurlijke-verbinding-tussen-land-en-stad/

There Is a Whole World Inside Every Plant

Plants have microbiomes, too, and they’re full of untapped secrets.

osy Busby in a cottonwood garden in Corvallis, Oregon. LYNN KETCHUM/OREGON STATE UNIVERSITY

IN CORVALLIS, OREGON, POSY BUSBY works in a garden planted with 3,000 black cottonwood trees that represent 1,000 unique genetic specimens, each originally found somewhere on the West Coast of North America, from California to Canada. Cottonwoods are some of the fastest-growing trees in the world, and the garden looks a lot like a timber company plantation. But Busby, an ecologist at Oregon State University, studies something on a much smaller scale than trees—the microbes that live inside their leaves.

Busby started paying attention to microbes because she wanted to understand why wild plants plagued by a disease, such as leaf rust, fall ill in one place and not another. Genetics and environment could explain only part of this puzzle. But inside a plant is a whole world of microorganisms, and some of the cottonwoods’ resident microbes seemed to have an impact on the severity of the leaf rust.

Black cottonwood trees in Oregon. TOM BRANDT/CC BY 2.0

At first Busby thought of these bacteria and fungi as individuals that could be either troublesome or beneficial to the plants, like the fungus that causes leaf rust. But as she read up on the human microbiome, she realized that the microbial communities within plants were as complex as those within us. “We’re really dealing with the same thing,” she says.

Scientists have known for centuries that soil is packed with microscopic organisms and, since the late 1800s, that some plants form symbiotic relationships with fungi. But now they are finding that microorganisms live not just around but inside plants—in their roots, stems, and leaves—in greater numbers and with more diversity than anyone realized.

Busby’s cottonwood trees, for instance, were known to have a handful of microbial pathogens. “But when we looked at the overall diversity of the fungi in the leaves, it was more like a thousand or 1,500 different fungi living in and on these leaves,” across the tree’s range, she says. “So that was an astounding number.”

Just as we have learned that the human microbiome has a greater influence on human health than anyone imagined, there’s an emerging understanding that the plant microbiome could be the key to floral health. One initial goal of exploring the plant microbiome has been to determine who’s part of this community and what they’re doing for the plant. The answer, it turns out, depends on location. If you’re a plant, the place you live changes the ecosystem inside you, and that can affect your whole life.

The range of black cottonwood. US DEPARTMENT OF AGRICULTURE/PUBLIC DOMAIN

“The plant’s microbiome is strongly determined by where that plant is growing,” Busby says. “It matters whether you’re on one side of the mountains or the other. It even matters if you’re 30 miles a way.” As an example, about an hour north of Corvallis, there’s another scientific garden of cottonwood trees, and, Busby says, “we see very different communities form in those two different places.”

No one knew much about the microorganisms that colonize plants’ external surfaces—and internal tissues—until the arrival of relatively cheap DNA sequencing. A single cottonwood leaf, for instance, might have 50 species of fungi and bacteria living inside. Roots and leaves in the same plant can have notably different microbial communities, but for any particular plant species, there are certain types of microorganisms that make up the community’s core. But across a plant’s range, this can vary greatly.

Some of the best-known mushrooms in the world are the fruits of mycorrhizal fungi, which grow in association with plant roots. When people raised in Europe or in the eastern half of America traveled west, they thought the mushrooms they found were the same as the ones they already knew. But now we understand that they’re different species. “You find very regionally distinct communities of mycorrhizal fungi depending on where you are,” says Kabir Peay, an assistant professor of biology at Stanford. These fungi, by the way, live both inside and outside a plant. They have filaments that reach out into the soil to fetch nutrients, but they also form what Peay calls “these really intimate structures, where they come in close proximity with plant cells,” inside the plant.

Those regional variations in microbial or fungal communities, in turn, affect the structure of plant communities. Disease-causing microbes, for example, can keep one tree species from becoming dominant, but their impact depends on the mix of other microbes they live among. “What does it mean on a large scale when you change the composition of these communities and decrease their diversity?” says Peay. “I don’t think we have the answer quite yet.” But there are indications that it will matter—in a big way—as environments begin to shift. It seems like different microbes are “doing wildly different things” to forests, says Colin Averill, a postdoctoral researcher at Boston University, in Jennifer Bhatnagar’s lab. “If you know which types of fungi are on the roots of trees, you can better predict the ability of the forest to sequester carbon and forecast [the effects of] climate change.”

A fungus on white spruce roots. ANDRÉ-PH. D. PICARD/CC BY-SA 3.0

How exactly a plant’s microbiome makes changes like this is still a mystery, but last year a group of scientists, Busby included, proposed an agenda “analogous to the Human Microbiome Project,” to promote research that could start answering these questions. Scientists are beginning to discover how incredibly diverse the metabolism of plant-associated microorganisms is, says Bhatnagar, an assistant professor at Boston University, with a potential impact on a variety of fields, such as drug discovery and environmental management. “That’s one of the treasures of the plant microbiome that’s still untapped—all the molecules these guys can make and how we can help make them,” she says.

And keeping plants healthy is, in the end, a matter of human health, too. Understanding how to promote or manipulate a plant’s microbiome so that it’s healthier and more productive could lead to breakthroughs in agriculture and give farmers powerful tools other than fertilizers to boost production. If we can understand plant microbiomes, it might help us manage the rocky environmental future. “These cryptic organisms that live in plants contribute in meaningful ways to plant growth, plant development, and plant immunity,” says Busby. “They could be the key to growing enough food for our human populations in the future.”

Bron: https://www.atlasobscura.com/articles/do-plants-have-microbiomes

How postbiotics and smart toilets could be the future of gut bacteria treatment

New research from King’s College London has set out to produce a comprehensive database of the various compounds produced by the enormous array of bacteria that resides in our gut. By studying the composition of these compounds in our stool the researchers suggest an accurate picture of our gut microbiome can be generated and future treatment targets to battle conditions such as obesity and diabetes can be developed.

Most classic treatments that work by altering gut health tend to concentrate on either prebiotics or probiotics. Prebiotics are foods or compounds consumed to help support or grow specific types of gut bacteria, while probiotics are actual live microorganisms consumed to engage known health benefits. Recently a third concept has been raised by some scientists as a better way to optimize gut health: Postbiotics.

Postbiotics are the metabolic byproducts produced by the bacteria in our gut. These biochemical substances can affect a range of physiological processes in our body. Postbiotics can traced in a person’s stool and this unique biological fingerprint is called a fecal metabolome.

The new research from King’s College London began with stool samples from 500 pairs of twins. The study went on to measure levels of over 800 different biochemical compounds found in their stool and known to be produced by various gut microbes. As well as finding interesting key chemical signatures they could directly be correlated with the amount of belly fat a person had. And by utilizing twins, the researchers could also gain a compelling insight into how the make up of a person’s gut bacteria is directed by genes as opposed to environmental factors such as diet.

The results showed that less than 20 percent of our gut bacterial chemical activity could be attributed to genes, while 67.7 per cent seemed to be influenced by environmental factors. This suggests that our microbiome can be comprehensively modulated through factors such as diet.

One of the key parts of the study involves building a gut metabolome database that helps connect postbiotic compounds with specific bacteria. This will assist future researchers in better understanding how certain gut bacterial environments could generate specific health outcomes.

An interesting potential future scenario is a more postbiotic-centered treatment process where, instead of trying to alter a person’s gut microbiome, we can directly home in on the necessary chemical compound produced by a certain microbe and add it specifically to our diets.

One interesting earlier study from the team that summed up this new way of understanding postbiotics, looked at the efficacy of omega-3 supplements and why they don’t exhibit positive effects for everyone. The study found that omega-3 is a beneficial compound that produces anti-inflammatory effects in the body and some of those anti-inflammatory effects are generated when the omega-3 is consumed by certain gut bacteria to generate a compound called n-carbamyl glutamate (NCG).

Unfortunately, certain people don’t have the right population of microbes in their gut to effectively produce NCG, resulting in them receiving minimal benefits from omega-3 supplements or omega-3 foods. NCG is considered a postbiotic as it is a chemical byproduct of bacterial activity in the gut.

So where does the idea of smart toilets come in?

Well, the hypothetical future scenario posited by the researchers is that we could have smart toilets, or smart toilet paper, that can offer a snapshot of the postbiotic profile of our stool and give insights into what chemical metabolites are being effectively produced by our gut microbiome. Looking at omega-3 as an example, this would enable clinicians to better understand whether those specific supplements would be effective in a given patient and potential dietary recommendations could be instituted to help grow populations of missing bacteria.

This kind of research offers a new perspective into how we could better garner positive health effects out of the complex population of bacteria that lives in our gut. The study of postbiotics takes things one step further than simply examining gut bacteria. It suggests that instead of administering live microorganisms to try to alter our microbiome, we should consider what compounds these microbes are producing and look to them for future treatment possibilities.

The new research was published in the journal Nature Genetics.

Source: King’s College London / The Conversation

Onze bron: https://newatlas.com/postbiotics-gut-bacteria-microbiome-fecal-metabolome/

Oil-eating bacteria could clean up the next spill

CC BY 2.0 Green Fire Productions

Oil spills have become an unfortunate part of modern life. As long as we’re dependent on oil for energy and moving it around the globe, there will be spills. While that’s a depressing thought, the good news is that researchers are continually finding better ways to clean up these spills, like magic sponge-like materials that can hold far more than their weight in oil.

The latest discovery is on a much smaller scale: bacteria. Scientists at INRS, a research university in Quebec, have identified a specific bacteria that feeds on hydrocarbons called Alcanivorax borkumensis. The bacterium’s enzymes give it the special ability to use hydrocarbons as a source of energy.

Now that thousands of types of bacterias’ genomes have been sequenced, researchers can go through this information like a catalog, which is exactly what Dr.Tarek Rouissi did in order to find a likely candidate for this study. He found A. borkumensis, a marine bacterium that is considered hydrocarbonoclastic.

This microorganism exists in every ocean and multiplies quickly where there are high concentrations of oil. In fact, this bacteria is likely responsible for some of the natural degradation of ocean spills, but researchers want to amplify this effect to speed up the clean up process. The enzymes in the bacteria do the work and in particular the hydroxylases are very effective and resistant to chemical conditions.

To test the enzymes, researchers extracted and purified a few of them and put them to work on samples of contaminated soil.

“The degradation of hydrocarbons using the crude enzyme extract is really encouraging and reached over 80% for various compounds,” said Professor Satinder Kaur Brar, whose team conducted the study.

The enzymes were effective in breaking down benzene, toluene, and xylene have been tested in various conditions to show that the process is successful in both land and marine environments.

The next step for the researchers is to learn more about how the bacteria degrade the hydrocarbons in order to find a way to deploy the enzymes in a full scale oil spill.

Bron: https://www.treehugger.com/clean-technology/oil-eating-bacteria-could-clean-next-spill.html

Verslag van de jaarlijkse EM-dag bij Dick van der Maat op 12 mei 2018

De jaarlijkse EM-dag bij kwekerij Dick van der Maat in Boskoop was het afgelopen weekend weer een prachtig EM-feest. Zoals vaak op de EM-dag straalde de zon de hele dag. Het was drukker als ooit met EM-fans uit het gehele land en uit Belgie. De Acers, Japanse Esdoorns opgegroeid met EM stonden er dit jaar bijzonder weelderig bij. De gehele dag is het erg druk gebleven. Mensen bleven langer dan ooit.

Het lijkt erop dat de EM meer aan het doorbreken is en wijder geaccepteerd wordt. De zorg over onze bijen, vlinders en insecten zal hiermee te maken hebben want EM is een bijzonder goede oplossing om de landbouw en onze tuinen vrij te maken en houden van pesticiden en insecticiden.

Ook was er veel belangstelling voor de nieuwe Hado producten (de laatste uitvinding van prof. Higa de uitvinder van EM) waar veel bij uit te leggen en te ervaren is.

Hieronder een aantal ervaringen van EM-fans:

Hado

  • Iemand vertelde dat hij in december als een van de eersten een Hado om zijn moestuin had gemaakt en tot nu toe geen last heeft van slakken.
  • De Acers van de piramide-tuin in Almere doen het sinds het Hadoveld bijzonder goed in vergelijking met de afgelopen 5 jaar.
  • Een aantal mensen waren al aan het experimenteren met Hado in hun tuin en een aantal besloten – na het te hebben gevoeld (ervaren) en gehoord – er mee aan de slag te gaan.
  • De Hado halo’s hadden bij iedereen het effect dat zij stil in hun hoofd werden. Dit is zeer opmerkelijk. Yogi’s in India kost het jaren van geconcentreerde inspanning om een dergelijk effect te bereiken!
  • Vrijwel iedereen kon de verschillen voelen tussen de 8 EM Hado-bronnen (die met verschillende ingrediënten gemaakt waren).
  • Een massage therapeute merkte dat het behandelen van mensen gemakkelijker is als men een Hadohalsketting en/of een Hado Halo om heeft. Alles verloopt vloeiender.


Gezondheid en Wellness tips

  • Tip: Wipe & Clean op je lakens spuiten om in de zomer in een koel bed te stappen;
  • Tip: Spuit Wipe & Clean over je armen als zonnebrandmiddel alternatief;
  • Tip: EM-X Gold en Microferm/EM-A op het gezicht sprayen, hierdoor ga je er jonger uitzien doordat rimpels verdwijnen;
  • Tip: Doe Microferm of EM-X Gold in een diffuser/aromalamp om het effect van EM in de lucht te verspreiden;
  • Tip: poetst je tanden met Wipe & Clean of Super CeraC poeder en je slechte adem kan verdwijnen;
  • Tip: sprayen van Microferm/EM-A over groenten en vlees om ze langer goed te houden en slappe groenten op te pimpen.
  • Dankzij EM-X Gold en hasjolie is iemand, die op de rand stond om dood te gaan, weer helemaal hersteld. Zij vertelde dat zij de eerste fles in 1 keer leeg dronk en toen al voelde dat haar lichaam weer begon te leven.
  • Er was een man die urinetherapie deed met EM (een therapie uit India). Maak EM-Actief met eigen ochtendurine 1 EM-1, 1 rietsuikermelasse, urinewater (50% urine/50%water). Urinetherapie is gezond voor je lichaam, EM optimaliseert je urine.
  • Een vrouw die snel last heeft van blaasontstekingen en jeuk vertelde dat zij baat heeft van plaatselijk deppen met EM-A.

Honden

  • Spuit Wipe & Clean op de droge neus van een hond en in korte tijd wordt hij weer nat (een droge neus is een slecht teken voor een hond).
  • De hond van een mevrouw gedraagt zich sinds het gebruik van Bio Bokashi voor vleeseters veel levendiger.
  • De hond van een andere mevrouw had blaasontsteking en moest er ‘s nachts steeds uit. Dit hield op zodra de hond Bokashi voor vleeseters krijgt.

EM-A/ Microferm en de tuin

  • Iemand die zeer goede ervaringen had met toepassing van EM-A bij het kweken van groente en fruit in een kas had dit ook toegepast bij een paar wietplanten. Deze waren echter zo groot gegroeid dat hij ze in het vervolg in een hoek moet planten omdat hij er anders zelf niet meer langs kan.
  • Er was een koppel dat overtuigd was geraakt van de kracht van EM doordat zij binnen 1 week effect zagen van hun eigen GFT-Bokashi. Een totaal verwaarloosde en kunstmatig bemeste grond had na een week al weer wormen en andere beestjes.