We zijn schoner dan ooit. Te schoon, misschien

Uit een artikel van Trouw “We zijn schoner dan ooit. Te schoon, misschien”

Als gezonde mensen gezond willen blijven, hebben ze juist contact nodig met allerlei verschillende soorten microben, zegt Smits: “Als we voldoende signalen krijgen van micro-organismen om ons heen, wordt ons afweersysteem opgevoed. Daardoor kan het een beter onderscheid maken tussen signalen die lichaamseigen en lichaamsvreemd zijn, en tussen signalen die onschuldig of juist gevaarlijk zijn. Die allemaal goed uit elkaar houden, gaat weleens mis.”

Een weinig divers ‘microbioom’ – waarmee de verzameling wordt aangeduid van alle micro-organismen die ­leven op de huid, in de neus, mond en vagina, en vooral in de darmen – kan leiden tot een minder goede werking van het afweersysteem. Als gevolg daarvan gaat het overreageren op stoffen die onschuldig zijn, zoals allergenen, en op lichaamseigen stoffen, waardoor ­auto-immuunziekten ontstaan.

Andersom geldt dat hoe diverser het microbioom is, hoe stabieler en veerkrachtiger het is, hoe beter het immuunsysteem werkt, en hoe kleiner de kans is op allergieën, astma en auto-­immuunziekten zoals MS, reuma, de ziekte van Crohn en type 1 diabetes. Kortom: hoe meer verschillende microben je hebt, hoe beter.

Lees het hele artikel hier: https://www.trouw.nl/samenleving/we-zijn-schoner-dan-ooit-te-schoon-misschien~a3ef0cda/

How Microbial inputs can Enhance Crop Development

The importance of plant development in increasing crop yield potential has become more and more evident since the beginning of the green revolution, since then there has been considerable work done to enhance these developmental traits which has led to improved crop performance. There are several developmental features of plants, such as overall plant architecture, leaf features and vasculature make up, which are the major traits that determine the overall performance of crop plants.  Scientists are now beginning to examine the influence of microorganisms on these crop developmental features.

Plants and microorganisms have coexisted for millions of years. Plants maintain a complex interaction with soil biology, which is crucial for nutrient availability and uptake, plant development and disease and pest protection. These mutually beneficial associations are possible because plants and microorganisms can communicate with each other through various signalling mechanisms.

Plants produce a wide range of organic compounds including sugars, organic acids and vitamins, which can be used as nutrients or signals by microbial populations. On the other hand, microorganisms release hormones, and other volatile compounds, which may act directly or indirectly to activate plant immunity or regulate plant growth and morphogenesis.

The diverse range of microorganisms found in the soil food web produce substances that regulate plant growth and development. These very crucial substances including auxins and cytokinins can affect cell creation in the shoot and root development (specifically more fibourous root hairs) which can increase nutrient and water uptake. Gibberellins are also very important, and are the most studied plant growth regulator; this substance regulates the growth and influences different developmental processes which include stem elongation, germination, flowering and enzyme induction.

We often talk about how EM can stimulate resident biology, breakdown soil organic matter or enhance fertiliser inputs, but one of the many other actions is the production of what are called, plant growth regulators (PGR). Auxins, cytokinins and gibberellins fall under this umbrella. These PGR’s are hormones, and have an important role in plant growth.

What PGRs present in EM

The microbial species listed here in this table (extracted from the book Nature Farming and Microbial applications), are all present in EM, and have all been shown to produce various PGR’s as published. These include the above mentioned Auxins, Cytokinins and Gibberellins among others. Note that GA stands for Gibberellic Acids and IAA stands for Auxins. Ethylene is a naturally occurring substance, which was one of the first plant growth regulators to be discovered and used successfully for enhancing ripening in fruit.

Bron: https://www.emnz.com/article/how-microbial-inputs-can-enhance-crop-development

EM Magazine nr 20 in aantocht !

      Geen reacties op EM Magazine nr 20 in aantocht !

Het extra dik magazine nr 20 valt volgende week in de brievenbus van de abonnees!
En er valt nog meer goed nieuws te bespeuren: dit is het eerste nummer die ook in de Franse taal zal verschijnen. Nog even geduld dus maar hij komt er ook aan in het Frans!
Geniet na deze mooie zomer terug van boeiende artikels over toepassingen van Effectieve Micro-organismen en andere.

Met warme groeten
Bart Baillière
voorzitter EMBelgium vzw

ps: wie nog geen abonnement heeft, kan zich hier abonneren (rubriek ‘abonneren op magazine‘). Als je dit doet voor maandag 1 oktober valt ook nr 20 in uw brievenbus 🙂

Bron: EM Belgium nieuwsbrief

 

5 t/m 7 oktober: openluchttuinbeurs op het historisch domein van Aywiers

Beste,

Graag nodigen we je uit om op vrijdag 5, zaterdag 6 of zondag 7 oktober naar de Openluchttuinbeurs op het historisch domein van Aywiers (7ha) in Lasne bij Waterloo te komen.

De essen van de Tuinen van Aywiers 

De Tuinen van Aywiers heeft een mooi essenbestand van meer dan honderd jaar oud. Vanaf 2005 sloeg de essenziekte ook hier toe en zouden al deze majestueuze bomen moeten worden gekapt.

Omdat Geert Top in de Tuinen van Aywiers al meerdere jaren bezig is met het neutraliseren van diverse storingen, stelde men voor die essen en hun ziekte specifiek onder de loep te nemen…

Het resultaat kan je zelf in het eerste weekend van oktober gaan bewonderen tijdens een excursie!

Praktisch

Je kan er deelnemen aan de excursie met uitleg door Geert Top over het hoe en het waarom en de inbreng van EM bij deze ‘gerenoveerde’ essenbomen.

Elke dag om 11u (niet op vrijdag) en om 16u.
Duur: ongeveer een uur.

Spreektaal: Frans en Nederlands

Plaats van afspraak: de kleine ingangspoort van het domein (richting grote parkings).

Toegangsprijs van het domein voor de Opentuindagen: 10 euro/pp met een korting van 2 euro voor de leden/abonnees van de EM verenigingen van België, Nederland en Frankrijk.

www.aywiers.be

Tuinarchitect en professioneel EM-gebruiker Geert Top heeft in ons volgend nr  20 van het EM Magazine over het ontstoren en versterken van bomen een mooi artikel geschreven.

EM Magazine nr 20 is een speciaal extra dik nummer. De abonnees krijgen het nummer volgende week in hun brievenbus!

Nog geen abonnee?
Alle gegevens hiervoor kan je terugvinden op onze website via deze link

Bron: nieuwsbrief van EM Belgium

VIDEO: Fukushima EM-farmer: no radiation detected

      Geen reacties op VIDEO: Fukushima EM-farmer: no radiation detected

The organic peaches, pears, grapes and apples Kinju Watanabe grows in Fukushima City have shown no detectable radiation, despite soil contamination in the area of 2,000 Becquerels per kilogram, and other farmers’ fruits testing at 40-80 Bq/kg.

Although grown in contaminated sectors, Fukushima organic produce distributor Takehiro Makuta says all the food he distributes has tested “ND,” not detected—below the detection limit of the measurement device, not necessarily zero.

Some researchers theorize that bacteria and fungi that flourish in organic soil prevent the crops from absorbing cesium, or transmute the cesium into non-radioactive barium.

Video:

Bron: http://uncannyterrain.com/blog/2011/09/18/no-radiation-detected-in-watanabes-fukushima-fruit/

Bijen sterven sneller door omstreden onkruidverdelger glyfosaat

De meest gebruikte onkruidverdelger ter wereld beschadigt gezonde bacteriën in de ingewanden van honingbijen en maakt ze vatbaarder voor dodelijke infecties. Dat heeft nieuw onderzoek aangetoond.

Eerdere studies hebben aangetoond dat pesticiden zoals neonicotinoïden schadelijk zijn voor bijen, waarvan de bestuiving essentieel is voor ongeveer driekwart van alle voedselgewassen. Glyfosaat, het meest gebruikte onkruidbestrijdingsmiddel ooit en vervaardigd door Monsanto, richt zich op een enzym dat alleen in planten en bacteriën wordt aangetroffen.

De nieuwe studie toont nu aan dat glyfosaat de microbioten beschadigt die honingbijen nodig hebben om te groeien en om ziekteverwekkers te bestrijden. De resultaten tonen aan dat glyfosaat kan bijdragen aan de wereldwijde achteruitgang van de bijen en hun leefgebied.

Darmflora aangetast

“We hebben aangetoond dat de aantallen van dominante darmflora afnemen in bijen die worden blootgesteld aan glyfosaat bij concentraties zoals die voorkomen in de omgeving”, aldus Erick Motta en collega’s van de Universiteit van Texas in Austin in hun nieuwe paper. Ze ontdekten dat jonge werksters blootgesteld aan glyfosaat vaker stierven als ze later werden blootgesteld aan een gemeenschappelijke bacterie.

Uit ander onderzoek uit China en gepubliceerd in juli, bleek dat honingbijlarven langzamer groeiden en vaker stierven bij blootstelling aan glyfosaat. Een eerdere studie uit 2015, toonde aan dat de blootstelling van volwassen bijen aan het herbicide hun orientatievermogen aantast zodat ze de korf niet terugvinden.

Leefomgeving vernietigd

“De grootste impact van glyfosaat op bijen is de vernietiging van de wilde bloemen waarvan ze afhankelijk zijn”, zei Matt Sharlow, lid van natuurbeschermingsgroep Buglife. “Bewijs tot op heden suggereerde dat de directe toxiciteit voor bijen vrij laag zou zijn, maar de nieuwe studie toont duidelijk aan dat het gebruik van pesticiden gevaarlijke onbedoelde gevolgen kan hebben.”

Professor Dave Goulson van de Universiteit van Sussex, zei: “Het lijkt er nu op dat we glyfosaat moeten toevoegen aan de lijst met problemen waarmee bijen worden geconfronteerd. Deze studie is ook een nieuw bewijs dat de toepassing op grote schaal van pesticiden negatieve gevolgen heeft die vaak moeilijk te voorspellen zijn. ”

Monsanto: uitkomsten zijn niet waar

Een woordvoerder van Monsanto zei: “De bewering dat glyfosaat een negatieve invloed heeft op honingbijen, is gewoon niet waar. Geen grootschalig onderzoek heeft enig verband gevonden tussen glyfosaat en de achteruitgang van de bijenpopulatie. Meer dan 40 jaar krachtig, onafhankelijk wetenschappelijk bewijs toont aan dat het in het algemeen geen onredelijk risico vormt voor mens, dier en milieu. ”

Het nieuwe onderzoek, gepubliceerd in de Proceedings van de National Academy of Sciences, vond dat sommige van de belangrijkste heilzame bacteriën in de darmflora van bijen het enzym hebben waarop glyfosaat is gericht. Het ontdekte ook dat het vermogen van pas uitgekomen werksters om een ​​normaal darm-bioom te ontwikkelen, belemmerd werd door blootstelling aan glyfosaat.

Ook bij ratten

Schade aan darmbacteriën door blootstelling aan glyfosaat is ook aangetoond in een pilootstudie bij ratten. “Darmbacteriën spelen een vitale rol bij het handhaven van een goede gezondheid, in organismen die zo uiteenlopend zijn als bijen en mensen,” zei Goulson. “De bevinding dat deze bacteriën gevoelig zijn voor het meest gebruikte pesticide ter wereld, is dus zorgwekkend.”

Van mensen is bekend dat ze glyfosaatresiduen op grote schaal consumeren in voedsel – zoals ontbijtgranen voor kinderen – maar de impact op de gezondheid is controversieel. In augustus veroordeelde een Amerikaanse rechtbank Monsanto om $ 289 miljoen aan schadevergoeding te betalen  nadat een jury oordeelde dat de onkruidverdelger de kanker van een terminaal zieke man veroorzaakte. Het bedrijf diende documenten in om de zaak op 19 september te seponeren.

De onkruidverdelger, verkocht als Roundup, kreeg in 2017 een verkorte vijfjarige toelating in de EU. In 2015 verklaarde het IARC, het kankeragentschap van de Wereldgezondheidsorganisatie, dat glyfosaat ‘waarschijnlijk kankerverwekkend voor de mens’ was, hoewel verschillende internationale instanties later tegenover elkaar kwamen te staan met hun conclusies. Monsanto houdt vol dat glyfosaat veilig is.

Lees meer in the Guardian

EM-Vereniging: Bee Wellness, Beefood en/of Microferm in de bijenkast gebruiken verbetert het kastklimaat, versterkt het immuunsysteem van de bij en kan de schadelijke effecten van pesticiden verminderen.

Onze bron: https://www.duurzaamnieuws.nl/ook-glyfosaat-in-beeld-als-oorzaak-bijensterfte/#

 

 

Fast and hardwired: Gut-brain connection could lead to a “new sense”

The mysteries of our “second brain” are a profound new frontier in 21st century medical science. While research is rapidly discovering amazing connections between our gut and our brain, little is known about how these two distinct parts of the body communicate with each other. A remarkable new study has upturned existing ideas surrounding gut-brain communication, revealing a fast-acting neural circuit allowing gut cells to communicate with the brain in just seconds.

We know several areas in the brain manage feelings of hunger and energy expenditure. The generally accepted hypothesis is that sensory cells in the gut emit certain hormones that interact with parts of the brain letting us know, for example, when we have eaten too much.

But unlike other senses that are communicated with the brain, such as sight or touch, this gut-brain communication process is frustratingly indirect… and slow. The communication delay has increasingly become a source of frustration as more and more research is revealing dramatic connections between our gut and our brain.

Remarkable new work from a team of researchers at Duke University has now revealed a previously unknown direct circuit between the gut and the brain that could allow for fast sensory communication that doesn’t relay on laborious hormonal signalling.

The research began with a big discovery in 2015 revealing that enteroendocrine cells, the cells in our gut thought to be the primary sensory receptor that communicate with the brain, actually contained nerve endings that seemed like they could directly synaptically communicate with vagal neurons and subsequently, the brain.

The new study first revealed that direct, and near instant, communication occurred between the gut and brain. A mouse was administered with a rabies virus that had been engineered with a green fluorescent tag. Tracing the signal of communication as the gut informed the brain of this virus revealed an immediate response in the vagus nerve. In under 100 milliseconds a single signal was seen to travel from the gut to the brainstem.

In order to understand this new neural circuit, the team grew enteroendocrine cells in a lab dish alongside vagal nerve neurons. Not only did these two elements rapidly demonstrate communication, but it was discovered that glutamate, a foundational neurotransmitter, modulated the rate of transmission. What this experiment impressively revealed was that enteroendocrine cells don’t solely signal to the brain via hormonal triggers, but also can directly communicate via neural synapses.

“Scientists talk about appetite in terms of minutes to hours. Here we are talking about seconds,” says Diego Bohórquez, senior author of the study. “That has profound implications for our understanding of appetite. Many of the appetite suppressants that have been developed target slow-acting hormones, not fast-acting synapses. And that’s probably why most of them have failed.”

Not only does this overturn many ideas around how appetite and satiety is communicated from the gut to the brain, but it reveals a fundamentally important new neural circuit. The authors of the new study even suggest an entirely new name for these gut cells seen to have synaptic communication with the vagus nerve. They are dubbed neuropod cells.

“We think these findings are going to be the biological basis of a new sense,” adds Bohórquez. “One that serves as the entry point for how the brain knows when the stomach is full of food and calories. It brings legitimacy to idea of the ‘gut feeling’ as a sixth sense.”

The study was published in the journal Science.

Source: Duke University

Bron: https://newatlas.com/gut-brain-neural-connection-discovered/56463/