EM stand op Herfstweekend Het Vallend Blad in Soest, zaterdag 13-9 en zondag 14-9

GRATIS appelgebak én GRATIS poffertjes!!

Elk jaar rond deze tijd wordt voor u een supergezellig en wervelend weekend georganiseerd met de naam HERFSTWEEKEND VALLEND BLAD.
A.s. zaterdag 14 en zondag 15 september zwaaien de poorten open voor de edtie van 2019. De organisatie heeft er alles aan gedaan om u een enerverend herfstweekend voor te kunnen schotelen.

Er staan pakweg 1.000 appelgebakjes klaar die worden weggeven bij een kopje koffie. En Janos de poffertjesman is gestrikt om GRATIS poffertjes uit te delen aan iedereen die trek heeft.

Daarnaast is er van alles te zien en te beleven. Een houtdraaier die zijn kunsten vertoont, vers gemaakte “nieuwe oogst” jam, een hobbykraam waar u de nieuwste handwerkhobbies kunt zien en kopen. Wilt u weten wat je allemaal met pompoenen en kalebassen kunt doen dan mag u dit weekend zeker niet missen.

TIP: EM-drink, een geschenk uit de natuur dat uw gezondheid beslist ten goede zal beïnvloeden.
Vraag naar de bijzonderheden bij de EM (Effectieve Micro organismen) kraam.

Neem de kinderen mee

Voor de kinderen is er volop vertier. Reus henk de houthakker staat al klaar met zijn knutselspullen en Roel de stalmeester is er met zijn onweerstaanbare knuffeldieren. Uw kinderen mogen een mooi herfststuk maken voor thuis, met materialen van ‘t Vaarderhoogt … GRATIS.


Plaats: Dorresteinweg 72b, Soest, www.vaarderhoogt.nl

zaterdag 09:00 uur – 17:00, zondag 10:00 uur – 17:00 uur.

More genes in the human microbiome than stars in the observable universe

Rich Haridy

A team of US scientists is embarking on an immense project to catalog all the genes in the collective human microbiome. In the team’s first published study an astounding 46 million genes have been chronicled from just 3,500 human microbiome samples. Half of those genes are unique to single human samples.

“Space is big. Really big. You just won’t believe how vastly hugely mindbogglingly big it is. I mean you may think it’s a long way down the road to the chemist’s, but that’s just peanuts to space.”

Douglas Adams, The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy

Astronomers suggest there may be about one billion trillion stars in the observable universe. Trying to fathom a universe that mind-bendingly large is virtually impossible, and now a new study is suggesting the human microbiome is operating on similar levels of complexity, but on a vastly smaller scale. The research, from Harvard Medical School and the Joslin Diabetes Center, suggests the bacteria living inside us may collectively contain more novel genes than there are stars in the observable universe.

We know inside every human body lives trillions of bacteria. Many estimates have found there to be more bacterial cells than human cells in a body – up to 10 times more in fact. While the gut microbiome comprises the largest volume of microbial residents in a human body, there are a variety of other specific communities of bacteria to be found, including oral, skin and lung microbiomes.

Perhaps one of the most exciting areas of research in the 21st century is our growing understanding of the influence these microbes have on our overall health. We are discovering how deeply symbiotic the relationship is between our general health and these bacterial influencers, however, the majority of research to date has just focused on links between certain bacterial species and disease.

This, of course, is an important start, but Chirag Patel from Harvard Medical School’s Blavatnik Institute, suggests the vast genetic differences within single bacterial species could be fundamental in understanding how disease is related to microbial activities.

“Just like no two siblings are genetically identical, no two bacterial strains are genetically identical, either,” says Patel. “Two members of the same bacterial strain could have markedly different genetic makeup, so information about bacterial species alone could mask critical differences that arise from genetic variation.”

In 2003 scientists officially completed the epic project of mapping the entire human genome. While debate on the final tally is ongoing, there seems to be roughly between 20,000 and 25,000 protein-coding genes in the human genome.

The new study analyzed 3,500 human microbiome samples, primarily from the gut and mouth. The researchers described the genetic heterogeneity of the results as “staggering,” discovering nearly 46 million “non-redundant genes.” Even more striking was the finding that around 50 percent of all the genes identified were unique to a single sample. Called singletons, these highly specific genes seem to serve specialized functions.

“Some of these unique genes appear to be important in solving evolutionary challenges,” says Braden Tierney, first author on the new study. “If a microbe needs to become resistant to an antibiotic because of exposure to drugs or suddenly faces a new selective pressure, the singleton genes may be the wellspring of genetic diversity the microbe can pull from to adapt.”

This vast genetic diversity uncovered in the study was somewhat unexpected. The researchers hypothesize this incredible heterogeneity as related to the ability of bacteria to quickly evolve their DNA in response to environmental conditions. What this essentially means is that a single bacterial species may be quite genetically different from person to person, amplifying the complexity in developing simple therapeutic outcomes from microbiome research.

Co-author on the study, Alex Kostic, suggests this points to a future where precision treatments for individuals may have to account for the unique genetic make up of their microbiome.

“Such narrowly targeted therapies would be based on the unique microbial genetic make-up of a person rather than on bacterial type alone,” adds Kostic.

The researchers have created a searchable website to openly catalog their discoveries. Titled The Universe of Microbial Genes, this database is just the beginning in a dauntingly long process to track all the genes in the collective human microbiome. Early estimates as to exactly how many unique genes there may be range from a conservative 232 million, to numbers that quickly become so absurdly large they mirror calculations regarding the amount of stars in the observable universe.

If anything, this project affirms how astonishingly complex microbiome science is turning out to be. It is increasingly clear that bacteria play an incredibly important role in our bodies, from modulating our immune system, to helping us digest food. But finding ways to turn these understandings into therapeutic treatments may be vastly more complicated than many previously suspected.

“Ours is a gateway study, the first step on a what will likely be a long journey toward understanding how differences in gene content drive microbial behavior and modify disease risk,” says Tierney.

The new research was published in the journal Cell Host & Microbe.

Bron: Harvard Medical Schoolhttps://newatlas.com/microbiome-gene-study-harvard/61085/

Incredible Stanford study discovers thousands of novel proteins produced by human microbiome

Rich Haridy

A remarkable new study from scientists at Stanford University has revealed thousands of previously undiscovered small proteins produced by bacteria in the human microbiome. Almost all of these newly described proteins serve unknown functions in the human body and the researchers suggest their discovery opens up a new frontier for future therapeutic drug development.

“It’s critically important to understand the interface between human cells and the microbiome,” explains Ami Bhatt, senior author on the recently published study. “How do they communicate? How do strains of bacteria protect themselves from other strains? These functions are likely to be found in very small proteins, which may be more likely than larger proteins to be secreted outside the cell.”

These tiny proteins have traditionally been ignored by researchers due to fundamental difficulties in detecting them. They are generally smaller than 50 amino acids in length and most likely serve critical communication functions between bacterial strains and the hosts they inhabit. To track down these small signaling proteins, the researchers zoomed in on the bacterial genomes.

“The bacterial genome is like a book with long strings of letters, only some of which encode the information necessary to make proteins,” says Bhatt. “Traditionally, we identify the presence of protein-coding genes within this book by searching for combinations of letters that indicate the ‘start’ and ‘stop’ signals that sandwich genes. This works well for larger proteins. But the smaller the protein, the more likely that this technique yields large numbers of false positives that muddy the results.”

Using a novel computational approach the researchers carried out a comparative genomics study revealing over 4,000 protein families, the majority of which have never previously been identified. The sheer volume of the discovery surprised the research team, which expected to maybe find a few hundred novel strings of small-protein-coding genes, but instead discovered thousands.

The study offers hypotheses as to the function of some of these small protein families, based on their genomic neighborhood, prevalence across certain human body sites, and other factors. Some of the newly discovered small protein families, for example, share genetic traits with previously discovered proteins known to enhance antibiotic resistance.

The paper, published in the journal Cell, offers a comprehensive summary of all 4,539 newly discovered small protein families, essentially serving as a large new catalog for future research. The next step is to begin understanding what mechanical functions these novel small proteins serve, opening the door to potential new antibiotics or other drugs for therapeutic human uses.

“Small proteins can be synthesized rapidly and could be used by the bacteria as biological switches to toggle between functional states or to trigger specific reactions in other cells,” says Bhatt. “They are also easier to study and manipulate than larger proteins, which could facilitate drug development. We anticipate this to be a valuable new area of biology for study.”

The new research was published in the journal Cell.

Bron: Stanford Medicine

Eenvandaag: “Weg met de kunstmest: we maken Bokashi”

Kringloopboer Maurits Tepper vindt het boeren opnieuw uit. “We zijn nu nog gekke henkies. Maar ons bedrijf is een inspiratie voor de boeren van de toekomst. Laat ze ons maar voor gek verklaren.”

“Ik zou er geen geld in hebben gestoken als ik er niets in zou hebben gezien”, zegt Maurits Tepper. “Ik ben voor sommige mensen bedreigend en dat wil ik niet. Maar dit is de manier waarop ik het wil doen.” Tepper en zijn vrouw runnen sinds 2015 boerderij Eytemaheert in Leutingewolde in de kop van Drenthe. Zij runnen een zogenoemde kringloopboerderij: zonder bestrijdingsmiddelen en kunstmest – zoals het in het verleden gebeurde. “Dit doen we om de natuur te beschermen, te versterken en in stand te houden.”

Kringloopboeren als unique selling point
Maurits Tepper heeft een droom voor de toekomst. “Als jonge landbouwers nu eens natuurlijke mest gebruiken en gelijk duurzaam worden, dan krijgen ze een voorsprong in de wereld. Als dat gestimuleerd wordt door de overheid ben je heel ver. Kringloopboeren wordt dan in Nederland ons unique selling point, en dan willen ze dit in China ook.”

De Teppers zijn ondernemende boeren. “We zijn nu nog gekke henkies, maar ik hou mijn armen open voor die jonge boeren die het roer om willen gooien. ‘Old school’-boeren zitten in een lineair systeem, wij werken circulair. We zien voor Nederland een toekomst met duurzame én productieve landbouwbedrijven, ondersteunt met moderne technieken. Binnen 10 jaar kunnen we beter rendement draaien als de niet-circulaire boeren. Ook mijn blaarkoppen. Dat kan.”

De kringloopboeren hebben 150 blaarkoppen. Deze koeien zijn er voor vlees én melk. In de huidige veebedrijven heb je of een koe die melk geeft of houd je vleeskoeien. “Onze koeien zijn dubbeldoel. Ze eten alleen gras van het eigen land. Vroeger was dat normaal”, vertelt Tepper. “En hun vlees is heel fijn en doorregen.”

“De blaarkop is de koe die alles kan. Ze eten alleen gras van eigen land want landbouwgrond is schaars. Akkerbouw gebruiken voor veevoer is eigenlijk raar,” vindt hij.

Voer van eigen bodem
“Onze proeftuin is van belang voor de regering”, zegt Tepper. De Wageningen University & Research (WUR) gebruikt Teppers boerderij als onderzoekscentrum om van dichtbij te kunnen bekijken hoe kringlooplandbouw precies werkt. “Martin Scholten, directeur van de Animal Science Group van de WUR gaat meten wat wij doen. De kennis gaan wij presenteren met onze partners (onder andere Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en WUR).” En studenten zijn welkom op de boerderij, in de toekomst kunnen zij er zelfs overnachten zodat er meerdaags onderzoek kan worden gedaan.

De boerderij van Tepper en zijn vrouw past precies in het Realisatieplan Kringlooplandbouw van landbouwminister Carola Schouten. Kringlooplandbouw is een vorm van landbouw met een gesloten voedselsysteem. Alle voedings- en meststoffen blijven binnen het bedrijf. Op het land gebruikt de boer bijvoorbeeld mest van eigen dieren. Dieren krijgen voer van eigen bodem, zoals gras van het weiland of maaiafval bij een akkerbouwbedrijf.

Weg met de kunstmest: We maken Bokashi
Mest voor op het land maakt Tepper zelf, weg met de kunstmest: “We maken Bokashi. Dat is maaisel uit de natuurgebieden rond ons bedrijf. Dat gras laten we fermenteren, een beetje zoals zuurkool. We voegen klei en kalk toe waardoor er een soort mest ontstaat en dat gooien we weer over het land. Het is terug naar het oude landbouwsysteem. We halen de voeding uit de natuur. Bokashi is CO2-neutraal. En we gebruiken ook gewoon koeienpoep voor het land.”

“Zo stroomt het allemaal mooi in elkaar over, en het blijft binnen het gesloten systeem van de boerderij”, zegt Tepper enthousiast. Dit systeem houdt rekening met klimaat, biodiversiteit en duurzame bemesting en heeft ook invloed op de rest van de natuur. “Daarom komen weidevogels bij ons wél.”



Why do we treat soil as dirt?

      Geen reacties op Why do we treat soil as dirt?

Soil is pretty remarkable stuff. It provides us with 95% of our food, helps regulate the earth’s atmosphere, and It’s a bigger carbon sink than all the world’s forests combined. In fact, it enables all life on this planet to exist. So why do we treat it like dirt? Guardian journalist Josh Toussaint-Strauss finds out how we’re destroying the earth’s soil, but also discovers some of the progress we’ve made in the race to protect it.

1 gram soil contains 4000 – 50000 species of micro-organisms

bron: https://www.theguardian.com/environment/2019/aug/08/climate-crisis-reducing-lands-ability-to-sustain-humanity-says-ipcc