The Drought Fighter: Could a controversial farmer in California have found the most effective way to grow food in a warming world?



The Drought Fighter - Paul Kaiser

On Singing Frogs Farm, a relatively minuscule, 8-acre operation in Sebastopol, California, Paul Kaiser says he is grossing more than $100,000 an acre just by harvesting vegetables. This is an astronomical sum for an urban farmer in today’s world.

One afternoon last March, on a small vegetable farm that Paul Kaiser runs in a particularly chilly valley in Sebastopol, California, a group of agriculture specialists gathered around a four-foot steel pole. The experts had come to test the depth and quality of Kaiser’s top-soil, and one of them, a veteran farmer from the Central Valley named Tom Willey, leaned on the pole to push it into the dirt as far as he could. On a typical farm, the pole comes to a stop against infertile hard-pan in less than a foot. But in Kaiser’s field, the pole’s entire length slid into the ground, and Willey almost fell over. “Wow, that’s incredible,” he said, wondering if he’d hit a gopher hole. The whole group burst out laughing. “Do it again! Do it again!,” said Jeff Mitchell, a longtime professor of agriculture at the University of California at Davis.

The group repeated the exercise, over and over—for photo ops, and to make sure that Kaiser really had accomplished the various feats he talks about, which he does almost incessantly these days. It’s not the easiest sell. Kaiser, an ebullient former woodworker who is only 40, farms a mere eight acres, and harvests fewer than three of them. Nonetheless, his methods are at the forefront of a farming movement that is so new (at least in the U.S.), and so built for a climate-changed world of diminishing rains, that it opens up gargantuan possibilities. One might call this methodology sustainability on steroids, because it can generate substantial profits. Last year, Kaiser’s Sonoma County farm grossed more than $100,000 an acre, which is 10 times the average, per-acre income of comparable California farms. This includes Sonoma’s legendary vineyards, which have been overtaking farmland for decades, largely because wine grapes have become much more lucrative these days than food, at least the way most farmers grow it.

Kaiser manages all of this without plowing an inch of his ground, without doing any weeding, and without using any sprays—either chemical or organic. And while most farmers, even on model organic farms, constantly tinker with various fertilizer cocktails, Kaiser concentrates on just one: a pile of rotten food and plants, commonly known as compost, and lots of it. Kaiser adds this compost to a rare blend of farming practices, both old and new, all aimed at returning dirt to the richest, most fertile seedbed possible. “It’s unique,” Mitchell told me after his visit. “I’ve never seen anything approaching that kind of thing.”

One might call Paul Kaiser’s system of farming Organic Farming 2.0, because the standard practices of organic farming have fallen so far short of their environmental ideals. “On some of the big organic farms, the soils are incredibly destroyed,” says Ray Archuleta, an agronomist with the U.S. Department of Agriculture.

Kaiser’s farm may be minuscule in comparison with the mega-farms that feed most Americans today. But each of Kaiser’s methods is being used, to some degree, by much larger operations—both in and outside the U.S.—with growing success. By combining all of these practices in one place, and taking a few to the extreme, Kaiser has turned his farm into an unusual, and increasingly controversial, field experiment. Judging by his progress on this experiment so far, Kaiser may not yet have solved all of the equations he thinks he has. What matters, though, is the ambition of his efforts—and his proximity to the answers. Perhaps the best name for all of those efforts, and their ultimate answers, is Organic Farming 2.0, because the standard practices of organic farming have fallen so far short of their environmental ideals.

Sustainability on Steroids: Organic Farmer Grosses $100K an Acre


Could he have found the most effective way to grow food?

We need GMOs to feed the world like a fish needs dry land. A controversial farmer in California is proving that a veritable bumper crop can be had using new farming methods that don’t require GMO pesticides, herbicides, or even weeding, and require 10 times less water than the average farm. The best part – he earned $100K per acre last season without even harvesting all of his land.

What kind of super-fertilizer allows Paul Kaiser to grow so much food on a mere 8 acres? Lot’s of rotten food scraps and rotten plants – otherwise known as compost. And he uses loads of it.
He uses farming practices both old, and cutting-edge-new so well that agricultural specialists from University of California at Davis who have tested his top soil can drive a four-foot steel pole all the way through his fields. This, as opposed to most parts of California, where it would hit infertile hard-pan in less than 12 inches.

Last year, Kaiser’s farm located in Sonoma Valley, CA grossed more than $100,000 an acre, too. This is ten times the average for most farmers of this area, even in lucrative wine-country.

His farm is no mega-farm, either. At just under 8 acres, he is beating even other large organic farms because the soil is still so damaged in other conventional and organic farms alike. He is certainly out-performing Big Ag methods of farming as his unique farming practices have turned the soil into a goldmine.

Kaiser follows what he calls the 3 main rules of soil health: Keep roots in the ground as much as possible, keep the soil covered as much as possible, and disturb the soil as little as possible.
Kaiser also doesn’t plow his fields (which means a lot less work) and he uses around 10 times less water than his peers. His neighbors still run sprinklers, but he waters for about an hour a week, using almost exclusively drip irrigation. This means that while California is still recovering from a drought, most farmers are watering the air – since most of the water is lost to evaporation. Kaiser is watering – how novel an idea – just his plants.

Many California farmers recently spent millions tanking in water to try to save their crops, while Kaiser just made a healthy annual salary for even most high-paid lawyers. Water was being sold on the black market for ridiculous prices, but you can bet Kaiser wasn’t paying them.

Kaiser uses a thick, acrylic blanket to keep both soil and compost piles covered. Most farmers, if the cover soil at all, us immense plastic sheets, which end up each year in the landfill. “These blankets last me 10 years!”
Kaiser is a bit of a mad genius, and a dreamer, too. He rattles off statistics at local talks he gives about exactly how he grows so sustainably, often including surprising facts. For example, he leaves his roots in the ground after harvest to feed the worms. He sounds a bit like a Martin Luther King for growing green:

“Sustainable farming methods are just one corner,” he said. “Economic sustainability is another, and social sustainability is the third.”
During a recent Sunday farmers’ market, representatives of several different agricultural organizations approached Kaiser, each asking him for advice. Now, when billed for talks, he often packs the house.

Kaiser envisions small farms near every city around the globe, even in the most dry, arid climates, and with the proof of his own sweat, and soil, I believe his dream is possible.


Een uitgebreid artikel over zijn methode vind je hier:

Reclaim the Seeds 2015: op 28 februari en 1 maart in Driebergen


Ook in 2015 zal er weer een Reclaim-the-Seeds-weekend plaatsvinden. Deze keer is als locatie gekozen voor Driebergen, net ten oosten van Utrecht. Het evenement is welkom op het landgoed Kraaybeekerhof.
Op zaterdag 28 februari is er een zadenbeurs en een programma met workshops, lezingen en discussies. Zondag 1 maart zal in het teken staan van gezamenlijke lokale initiatieven. Hierbij zal een aantal buurtmoestuinen worden bezocht en kunnen mensen zelf de handen uit de mouwen steken.

Drie jaar geleden is begonnen met de Reclaim-the-Seeds-weekenden als protest tegen de Europese zadenwetgeving. De voorgestelde regelgeving versterkt de positie van grote bedrijven in de landbouw en is een gevaar voor de diversiteit van groente en fruit. Internationale campagnes hebben ertoe bijgedragen dat de voorstellen door het Europees parlement zijn weggestemd.  Er is echter een kans dat de nieuwe Europese Commissie in 2015 met een vergelijkbaar wetsvoorstel gaat komen. We volgen dit proces op de voet, maar de analyse van de mogelijke scenario’s verandert op het moment bijna wekelijks. Op de website van ASEED staat een update over de zadenwetgeving.

Een andere bedreiging is het groeiend aantal patenten op gewassen. Voldoende redenen dus om met Reclaim the Seeds door te gaan.
Daarnaast is Reclaim the Seeds natuurlijk een goede plek om bijzondere rassen en variëteiten voor in je tuin te bemachtigen en andere mensen te ontmoeten die een passie voor zaden hebben.

Naast een aantal programmaonderdelen die elk jaar terugkomt, zoals lezingen en workshop over het zelf vermeerderen van zaden, de Europese zadenregelgeving en het opzetten van een goede biologische en biodiverse moestuin, hebben we dit jaar gekozen voor twee speciale speerpunten; Er zal extra aandacht zijn voor het klimaat, de aanleiding hiervoor is de grote VN klimaattop die eind 2015 in Parijs zal plaatsvinden. Hierbij gaat het om de relatie tussen landbouw en de uitstaat van broeikasgassen, maar bijvoorbeeld ook om het belang van robuuste zaden in een veranderend klimaat.
Omdat 2015 is uitgeroepen tot het jaar van de bodem is dit een tweede speerpunt. Een duurzame landbouw is afhankelijk van een goede bodem en het is altijd mogelijk je bodem te verbeteren. Ook voor het in stand houden van bijzondere zaden is een goede bodem van belang.

Op het moment hebben we een kleine voorbereidingsgroep met daarin een aantal mensen uit Driebergen en omgeving en een paar van ASEED. Maar dit team kan nog wel versterking gebruiken! Als je de komende maanden mee wilt helpen stuur dan een emailtje naar Ook hulp tijdens het weekend is welkom.

Meer informatie over het programma zal op deze website verschijnen. Om vast in de stemming te komen kun je wel vast de verslagen en foto’s van de vorige edities bekijken.


Moestuinieren met Albert Heijn!


Begin je eigen moestuintje, misschien wel de beste actie van Albert Heijn ooit.

De actie is eenvoudig: bij besteding van € 15,- krijg je een potje met samengeperste kokosgruis (de ‘aarde’) en zaadjes. Er zijn 20 verschillende soorten verkrijgbaar. Daarnaast kan je een soort verzamelbak, het moestuintje (€ 1,49) en een ‘groei en doeboekje’ kopen (€ 0,49). Bij sommige producten krijg je een tuintje, boekje of potje extra.

Hieronder een overzichtsplaatje van de kruiden en groenten die je kan krijgen.De soorten zijn allemaal eetbaar en  over het algemeen makkelijk te kweken. Zeker met EM!

De actie loopt van 16 februari t/m 15 maart 2015

De EM Vereniging zal in ieder geval komende tijd zijn boodschappen bij Albert Heijn doen :).

De actie vind je hier


Soil is a non-renewable resource


Its preservation is essential for food security and our sustainable future


Soil is a finite resource, meaning its loss and degradation is not recoverable within a human lifespan. As a core component of land resources, agricultural development and ecological sustainability, it is the basis for food, feed, fuel and fibre production and for many critical ecosystem services. It is therefore a highly valuable natural resource, yet it is often overlooked. The natural area of productive soils is limited – it is under increasing pressure of intensification and competing uses for cropping, forestry, pasture / rangeland and urbanization, and to satisfy demands of the growing population for food and energy production and raw materials extraction. Soils need to be recognized and valued for their productive capacities as well as their contribution to food security and the maintenance of key ecosystem services.

Download: PDF



Wie biologisch eet, heeft minder pesticiden in zijn lichaam



Biologisch eten is geen zinloze bezigheid. Wetenschappers hebben ontdekt dat mensen die biologische producten eten ook daadwerkelijk minder pesticiden in hun lichaam hebben. Het is nu dus wetenschappelijk bewezen dat biologisch eten gezonder is.

De Amerikaanse onderzoekers legden 4.466 Amerikanen een vragenlijst voor. Ze vroegen o.a. hoe vaak de deelnemers biologische producten eten. Vervolgens controleerden ze de urine van de proefpersonen. Mensen die veel biologisch fruit en groenten eten, hebben minder pesticiden in hun urine dan mensen die ‘normaal’ eten. De resultaten zijn gepubliceerd in het wetenschappelijke journaal Environmental Health Perspectives en is online te lezen (pdf).

65 procent minder pesticiden
En het verschil is niet klein. Uit het onderzoek blijkt dat biologische eters 65 procent minder pesticiden in hun urine hebben, zoals organofosforverbindingen. Zelfs bij lage concentraties kunnen deze organofosforverbindingen schadelijk zijn voor de gezondheid. Vooral voor de ontwikkeling van de hersenen van kinderen.

Aardbeien staan op de 'Dirty Dozen'-lijst. Het is verstandig om dus biologische aardbeien te kopen.

Geen groot risico
Overigens is het niet zo dat mensen die niet biologisch eten een onacceptabel groot risico lopen. De gemeten waarden vallen nog binnen de grenzen door het Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) zijn vastgesteld. De onderzoekers zijn van mening dat de huidige richtlijnen echter te soepel zijn. “We beginnen nu pas de risico’s te begrijpen”, concludeert studieleider Cynthia Curl van de staatsuniversiteit van Boise.

De twaalf meest vervuilde producten
Welke producten kun je het beste biologisch kopen? Er is een zogenoemde ‘Dirty Dozen’-lijst opgesteld met de twaalf meest besmette producten. Ideaal voor mensen die niet het budget hebben om alles biologisch te kopen, maar wel gezonder willen eten. Op deze lijst staan veel fruit en groenten die in Nederland en België erg populair zijn, zoals perziken, appels, aardbeien, kersen, peren, geïmporteerde druiven, spinazie, sla en aardappelen.